Czy pilot wycieczek to dobry zawód ?
Najlepiej byłoby po maturze ukończyć szkolenie i zaliczyć egzamin. I ta sposobność dla niektórych jest. Lecz po kursie nie zawsze dostanie się pracę, bo oficyny turystyczne, zwłaszcza dobre, same kierują na kursy, a oprócz tego wymagają zaliczenia egzaminu wewnętrznego. Jest to więc szybka, ale nie najkrótsza droga, a zwykle należy ją przebyć. Egzaminy organizuje właściwy wojewoda, lecz nim się do niego przystąpi, trzeba odbyć z reguły trzy-miesięczny kurs we właściwej firmie (szkolenie z historii, historii kultury i sztuki oraz wiedzy o krajach, do których pilot będzie jeździł, np. na akademii wychowania fizycznego. Od kandydata wymaga się, by był pełnoletni, zakończył szkołę maturalną, miał stan zdrowia umożliwiający wykonywanie zawodu, zaliczył kursy i praktykę, uzyskując właściwe zaświadczenie, i by zaliczył egzamin na pilota lub przewodnika wycieczek przed komisją powołaną przez wojewodę. Egzamin nie jest z prostych – w egzaminie trzeba odpowiedzieć na 150-200 specjalistycznych pytań (np. jak nazywamy się domy budowane przez bobry lub ile cyfr ma numer paszportu).
Mimo to taki egzamin nie wystarczy, gdyż chcąc wyjeżdżać za granicę, przyszły kandydat powinien zaliczyć jeszcze egzamin językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to konieczne, jeśli posiada on świadectwo ukończenia studiów filologicznych czy nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo ukończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów otrzymuje od wojewody legitymację i numer. Jeśli jednak absolwent chce jedynie zacząć karierę od stanowiska pilota, niech lepiej zda na AWF, gdzie otrzyma pełne wykształcenie turystyczne na wydziale turystyka i rekreacja. W polskich uczelniach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z uczęszczanych kierunków.
Na początku trzeba zdać egzamin, który jest podzielony na sprawdzian praktyczny oraz teoretyczny. Egazamin praktyczny dotyczy tylko pływania, które uważa się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiadomości z geografii albo z biologii oraz języka obcego. Oczekiwania znajomości języka wyznacza się dość wysoko, żeby kandydat miał świadomość, że na studiach czeka go dużo pracy w tym kierunku.
Kierunki i profile studiów są zróżnicowane. Do podstawowych należy obsługa ruchu wycieczkowego oraz hotelarstwo. Tu jest najwięcej kandydatów ze względu na zapotrzebowanie rynku. Te dziedziny są ze sobą powiązane, lecz wyróznia je też bardzo dużo: inne rodzaj zawodów, inny target i inny sposób działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa wycieczek, kreacja turystyki i rozrywki czy informatyka w turystyce. Ze specjalności czysto rozrywkowych warto wymienić samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychicznej.
Studia są tak ułożone, aby studentzapoznał się nie tylko ze strukturą turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, którą się uzyskuje, jest bardzo szeroka i pozwala kursantom na sporą mobilność na rynku pracy.
W czasie uczenia studenci uczą się kilku kluczowych specjalnosci, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing usług turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawo w turystyce czy metody i techniki obsługi ruchu turystycznego.
Każdy uczeń ma też do zaliczenia zajęcia praktyczne (ćwiczenia terenowe i praktyki zawodu), obozy, a także takie specjalności, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.