Artykuły wielotematyczne

Zmiana w polskim prawie budowlanym (1 stycznia 2009 r.) mówiąca o wprowadzeniu świadectw charakterystyki energetycznej powstała na bazie dyrektywy europejskiej (Dyrektywa 2002/91/WE) dotyczącej jakości energetycznej budynków. Certyfikat energetyczny, czyli obiektywna ocena zapotrzebowania na energię w danym budynku, powstaje w oparciu o metodologię obliczeń określoną specjalnym rozporządzeniem. Ustawa Prawo budowlane mówi również o tym, kto taki dokument może sporządzić.

Certyfikat energetyczny opracowuje osoba o odpowiednich uprawnieniach i kwalifikacjach. Są to tzw. certyfikatorzy energetyczni. Wymagane jest wykształcenie wyższe, inną opcją jest także ukończenie studiów podyplomowych. Do opracowywania świadectw charakterystyki energetycznej uprawnione są także osoby, które posiadają tytuł magistra, np. prawa czy ekonomii, a które nabyły uprawnienia do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej jako technicy budowlani czy inżynierowie oraz osoby, które ukończyły kurs i złożyły egzamin. Funkcjonuje specjalny rejestr osób uprawnionych do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej, opublikowany na stronie Ministra Infrastruktury. W rejestrze tym znajdują się tylko te osoby, które odbyły szkolenie i złożyły egzamin z wynikiem pozytywnym przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki mieszkaniowej i przestrzennej. Rejestr nie obejmuje natomiast certyfikatorów energetycznych, którzy posiadają uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej i z mocy ustawy mogą sporządzać świadectwa energetyczne.

Certyfikat energetyczny wydawany jest na 10 lat.

Zobacz także

Tagi: audyt energetyczny, certyfikat energetyczny, świadectwa energetyczne, świadectwo energetyczne