Banki w orzecznictwie sądów
Comments(0) Treść przedstawionego Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego, uzupełniona rozważaniami zawartymi w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Okręgowego w P., wskazuje, że zasadnicze wątpliwości interpretacyjne dotyczą w pierwszej kolejności zawartego w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) zwrotu “wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej”, określającego zakres przedmiotowy tajemnicy bankowej. Zgodnie z powołanym przepisem bank, osoby w nim zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie informacje dotyczące czynności bankowej, uzyskane w czasie negocjacji, w trakcie zawierania i realizacji umowy, na podstawie której bank tę czynność wykonuje.
Posłużenie się przez ustawodawcę zwrotem “wszystkie informacje” oznacza, że przedmiotowy zakres tajemnicy bankowej oparty został na zasadzie maksymalizacji (por. T. Dukiet-Nagórska: O ujawnieniu tajemnicy bankowej raz jeszcze, Pr. Bank. 2004, nr 3, s. 63; A. Jurkowska: Tajemnica bankowa jako środek ochrony prawa prywatności, Gd. St. Prawn., t. XIII, 2005, s. 225; M. Bączyk w: E. Fojcik-Mastalska red.: Prawo bankowe. Komentarz, Warszawa 2005, s. 503). W odmienny, fragmentaryczny sposób przedmiot tajemnicy bankowej uregulowany był w ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359). Z przepisów art. 48 ust. 1, 4 i 6 tego aktu prawnego wynikało bowiem, że tajemnica bankowa dotyczyła jedynie informacji o obrotach i stanach rachunków bankowych oraz o udostępnionych skrytkach sejfowych i przyjętych na przechowanie przedmiotach i papierach wartościowych. Pierwotne brzmienie przepisu art. 104 ust. 1 prawa bankowego z 1997 r. przewidywało, że banki i osoby w nich zatrudnione oraz osoby, za których pośrednictwem bank wykonuje czynności bankowe, są obowiązane zachować tajemnicę bankową, która obejmuje wszystkie wiadomości:
- dotyczące czynności bankowych i osób będących stroną umowy, uzyskane w czasie negocjacji oraz związane z zawarciem umowy z bankiem i jej realizacją, z wyjątkiem wiadomości, bez których ujawnienia nie jest możliwe należyte wykonanie zawartej przez bank umowy,
- dotyczące osób, które nie będąc stroną umowy, o której mowa w pkt 1, dokonały czynności pozostających w związku z zawarciem takiej umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ustawa przewiduje ujawnienie takich czynności.