ADHD – nadpobudliwość psychoruchowa
Comments(0) O ADHD obecnie coraz więcej się mówi, ale wciąż panuje wiele mitów na temat tego zaburzenia. Nie jest to zaś żaden wymysł chciwych psychoterapeutów, ani też wymówka nie radzących sobie z wychowaniem rodziców. To jednostka chorobowa, dokładnie opisana, która podlega ścisłym kryteriom diagnostycznym. Przede wszystkim objawy muszą się pojawić przed ukończeniem siedmiu lat. Pojawienie się zatem ADHD (pol. nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentacji uwagi) w późniejszym wieku, jeśli wcześniej nie było żadnych obserwowalnych objawów, nie jest możliwe.
Objawami ADHD są zaburzenia trojakiego rodzaju: związane z niedostatkami koncentracji, nadaktywnością, impulsywnością. Ich występowanie powinno skłaniać do wizyty u specjalisty: psychologa, neurologa, bądź psychiatry dziecięcego – ponieważ diagnoza powinna być i jest najczęściej przeprowadzana u dzieci w wieku wczesnoszkolnym (6-9 rok życia). Wczesne zdoagnozowanie ma później nieocenioną rolę w terapii i w praktyce eliminuje zagrożenia, związane z powikłaniami choroby – czy to stany depresyjne, czy ryzyko uzależnień.
Nadpobudliwość psychorowa, według najnowszych badań, ma podłoże genetyczne. A więc nie jest wynikiem błędów wychowawczych, niewłaściwej diety, wpływu otoczenia, czy zatrucia środowiska – chociaż te czynniki mogą wpływać na instesnyswność jej objawów i wystąpienie powikłań. Bardzo ważną kwestią jest, aby w odpowiednim czasie została postawiona doagnoza i zaaplikowana terapia. Bez tego chory ma o wiele mniejsze szanse na wykorzystanie swojego życiowego potencjału. I chociaż np. inteligencję ma na poziomie przeciętnej w społeczeństwie, to z powodu zaburzonej pracy niektórych części mózgu, powodujących np. trudności z koncentracją, czy impulsywność, może szybciej zakończyć edukację, uzyskać niższe wykształcenie. Nie bez znaczenia jest tutaj rola nauczycieli, którzy powinni – i mają taki obowiązek – dostosować tryb nauczania do specyficznych wymagań dziecka z ADHD.
Niestety nawet wśród nauczycieli, psychologów i pedagogów szkolnych, lekarzy piewrszego kontaktu – a więc osób, które powinny mieć wiedzę o tej chorobie – świadomość, czym naprawdę jest ADHD jest nadal bardzo nikła. Polskie Towarzystwo ADHD poprzez swoje działania: m.in kampanię społeczną ADHD - Świat to za mało!, audycje radiowe i telewizyjne, konkursy i artykuły prasowe, stara się tę świadomość zwiększyć. Opracowało obszerny serwis internetowy, z wieloma zagadnieniami, dotyczącymi ADHD. Prowadzi jedno z najliczniej odwiedzanych forów internetowych, które się zajmują nadpobudliwością psychoruchową.
W polskim Interencie można znaleźć sporą ilość wypowiedzi i artykułów o ADHD. Niestety niemała ich część powiela mity i stereotypy. Wiele z nich jest także tylko ogólnym skrótowym omówieniem tematu – a po więcej wiadomości na temat zaburzenia odsyłają one nieraz na strony Polskiego Towarzystwa ADHD, gdzie wiadomości są podane w sposób kompleksowy, ale jasny i przejrzysty. Obalaniu mitów wokół nadpobudliwości psychoruchowej służy więc poszerzanie kręgu osób, które dysponują choćby minimalną wiedzą o tym zaburzeniu. Nie sposób w tym miejscu jeszcze raz nie wspomnieć o cudownej roli Interentu, jako medium, w którym można szybko odnaleźć potrzebne informaje. Ważne jest, aby pogłębiać tę wiedzę – nie poprzestawać na artykułach o ADHD, które niosą niewielki wycinek wiedzy, ale poszukiwać w miarę spójnych i kompleksowych treści. Co zresztą tyczy się wszelkiej wiedzy, nie tylko tej dotyczącej nadpobudliwości psychoruchowej.